ภาค ส : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 281 / 425

ประโยค - พระธัมปทัฏฐ์ฉบับแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 181 ย่อมเจริญสั้นกวา่เท่าใด, ธรรมทั้งหลายแม้นอทนี้ ก็เจริญสั้นกวา่ เท่านั้นเหมือนกัน, ด้วยว่าผู้ใดทำศาสนีย์อายุ ๕๐ ปี ให้เป็นไป, อันตรายแห่งชีวิตของผู้นั้น

เนื้อหาพูดถึงการเจริญอายุและความอันตรายแห่งชีวิตในพระธัมปทัฏฐ์ โดยระบุว่าการทำศาสนีย์ช่วยลดอันตรายไปในชีวิต และความเจริญของธรรมเป็นไปได้ แต่ต้องมีการทำงานอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดผลดี รวมถึงการบรรลุผ

ประโยค๒ - พระบรมโพธิสมภารษภภ ภาค ๔ - หน้าที่ 182 ๖. เรื่องสังกิจลาฯมณเฑ* [๔๘] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสนิกเมื่อประทับอยู่ในพระประทับทรงโปรดสังกิจ-สามเณร ตรัสพระธรรมเทศนานว various " โย อ สุตสติ ช

ในบทนี้กล่าวถึงการบรรยายของพระศาสดาเกี่ยวกับสังกิจ-สามเณร ซึ่งได้รับการถวายการเรียนรู้จากพระศาสดา เกี่ยวกับการทำอุตสาหะในคันธรรและการบำเพ็ญวิปสนาธรร พระศาสดาได้ตรัสตอบกับบัณฑุกระ รวมทั้งความสำคัญของกา

ประโยค- พระพิมพ์ทับตัวอักษรแปล ภาค ๔- หน้าที่ 183 [ ประวัติของสังกัจจาลามณี ] สามเณรของพระสังจาจารย์เดชะชื่อสังกัจจาลามณี มีอายุ ๗ ปี โดยกำเนิด ได้ยินว่า มารดาของสังกัจจาลามณี นับถือของ ตระกูลงมัณฑ์

ประวัติของสังกัจจาลามณี สามเณรที่เกิดในครอบครัวที่มีความศรัทธา มารดาของเขาเชื่อถือพระธรรม ก่อนที่จะเสียชีวิตด้วยความเจ็บไข้ เขาเกิดจากความเจ็บปวดและถูกเผาด้วยอุบัติเหตุในชีวิต เรื่องราวเปิดเผยว่าเขามี

ประโยค- พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๔- หน้าที่ 184 สมย่อื่น เด็กนั้นปรากฏว่า " สังจะจ" ครั้งนั้น พวกภูติ เลี่ยงเขาไว้ ด้วยปรึกษากันว่า " ช่างเกิด, ในเวลาที่แท้จริงแล้วพวก เราให้ขวางในสำนักงานพระสฤษฎิ์ผู้มี

ในหน้าที่ 184 ของพระธรรมปิฎกนี้ เล่าถึงเรื่องราวของเด็กที่ปรากฏในโลกและมีการสนทนาระหว่างภูติ เกี่ยวกับการบวชของเด็ก โดยภูตินำเด็กไปยังสำนักงานพระสฤษฎิ์เพื่อให้บวช พระศาสดาทรงรู้ว่าการบวชจะช่วยคลายภัยแ

ประโยค- พระอธิษฐานทัศนียภาพแปล ภาค 4 - หน้า 185 อย่างนี้แก้วกะแรผว่า' พวกเธออำลาพิชาญของพวกเธอแล้วจึงไป, ด้วยเหตุนี้น พวกเธอจึงมาที่นี่." พระเณร คิดว่า" กิญญาหลานี้ จัดเป็นผู้ที่พระศาสตรางรเห็น เหตุอย

บทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระเณรและพวกกฤษฎีเกี่ยวกับการอำลาที่ประสบพบเจอและความกังวลของพวกเขา โดยพระเณรแนะนำให้พวกเขานำสมเด็จไปในที่ตั้งเพื่อทำความเข้าใจเรื่องราวต่างๆ นอกจากนี้ยังมีการเล่าเรื่องราว

ประโยค๔ - พระธัมมปทุตฺตกแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 186 เมื่อภิญญูเหล่านั้นว่า " จงไปตามสถานที่สุกที่สมออยู" จึงหมอบลงแทบเท้าถ้วนว่า " ท่านเจ้าข้า เมื่อพวกพระเป็นเจ้าจักบ้านนี้อยู่ลอดถวายในพรรษา พวกระผมจะสมา

ในบทนี้ พระเดชะและภิญญูโดนกล่าวถึงการเตรียมตัวเข้าพรรษา รวมถึงการอุทิศตนเพื่อการบำรุงสังคมและทำโบสถกรรม การร่วมมือกันของพระภิกษุในการประพฤติและปฏิบัติตนอย่างเหมาะสม เพื่อรักษาเสถียรภาพและความสงบในสังค

ประชโภค-พระอังครับทุกพูดอิอแบบภูมิ ภาค ๔ - หน้า 187 บิณฑบาตในบ้าน มาถึงที่อยู่ อาบน้ำในแม่น้ำแห่งหนึ่งในระหว่างทาง นั่งบนหาดทราย ทำภัตติ ในนตอนนั้น บุรีนั้นถึงที่นั่นแล้วได้ ยืนอยู่ ณ ที่สุดส่วนหนึ่ง

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการบิณฑบาตของพระสงฆ์ในชนบท ซึ่งมีความสำคัญในการสร้างผลบุญให้กับผู้ที่ได้ทำบุญโดยการให้ภัตติและการร่วมไปกับพระสงฆ์ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความตั้งใจของบุคคลที่ต้องการทำวัตถุปฏิบัติใน

ประโยค – พระธรรมวัฏฏะฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 188 [ ฤกษ์ครุฑรบูรณ์หนี้พวกภูมิญูไปเยี่ยมอิศา ] เขาไปที่อยู่ของภูมิญูเหล่านั้นกับภิกษุเหล่านั้น ภาวะตบปฏิบัติเป็นอันดี ยังพวกภูมิญูให้รากไกร่อย่างยิ่ง โดยล่

ในประเด็นนี้ กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างภูมิญูที่ไปเยี่ยมอิศา โดยมีการรบกวนจากโจรที่ข่มขู่ให้ทำการพลีกรรม ด้วยการฆ่าผู้คนเพื่อถวายเทวดา ภิกษุและภูมิญูอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก ก่อให้เกิดความตระห

ประกอบ- พระอิทธิมปทัตถุภาพแปล ภาค ๔- หน้าที่ 190 จับภิกษุปฐุ ไป เพื่อความพัสสนิกรรมเทวาคนนั้น. [ พวกภิภูยอมตัวให้โจรจับ ] พระมหากระฟังคำนันแล้ว จึงกล่าวว่าพวกภิภูว่า " ผู้มิ อายุ ธรรมาคิดเกิดแก่พวก

ในหน้าที่ 190 ของพระอิทธิมปทัตถุภาพ แสดงถึงความเสียสละของภิกษุและสามเณรในการช่วยเหลือกันเมื่อเผชิญกับอันตราย โดยภิกษุได้ตัดสินใจที่จะละชีวิตเพื่อปกป้องพี่น้องและผู้ร่วมทางในยามวิกฤต แม้ว่าจะไม่ใช่บุตร

ประโคม - พระจัมปิทัศฏุทัศ (แปล ภาค 4 หน้า 191) สารруตรเถร, ถ้าจักจะแสสะเธอ, พระจะแจ๊ดว่า ' พวกภิกษุพ สามเณรของเราไปมอบให้แก่พวกโจร., เราไม่อาจจะสกัดคำติเตือนนั้น ได้, ด้วยเหตุนี้เรา จักไม่สละเธอ สามเ

บทความนี้นำเสนอเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสามเณรถูกโจรจับ และความคิดของพระจัมปิทเถระที่มีต่อสถานการณ์นี้ โดยมีการเติมเต็มด้วยอารมณ์และความรู้สึกของตัวละคร ซึ่งเป็นการแสดงถึงความศรัทธาและการเสียสละในสถาน

ประกอบ- พระจันทร์ภาพวาดแปล ภาค ๕ - หน้า 192 เลย, จะป่วยกว่าไปโยนงาเอาดาบฟันให้ตาย. หัวหน้าโจเห็น ปฏิหาริย์นั้นแล้วคิดว่า "เมื่อก่อนดาบของเรา ย่อมตัดเสาไม้หรือดอกไม้ จะเด่นเหมือนหยวกกล้วย, น้ำนี้ ดาบข

ในบทนี้, หัวหน้าโจได้เห็นปฏิหาริย์จากการใช้ดาบและตั้งคำถามเกี่ยวกับความหวาดกลัวและคุณค่าของสามเดนที่มีกับพระธิดา อธิบายถึงความรู้สึกที่อาจจะเกิดขึ้นเมื่อเผชิญกับอันตราย ที่สำคัญคือสามเดนสื่อสารในเชิงธ

ประโยค- พระพุทธปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑๔ - หน้าที่ ๑๙๓ ดังนี้แล้ว ได้กล่าวว่าคาถาเหล่านี้ว่า :- "ท่านผู้เป็นนายบ้าน ทุกผู้ทางใจย่อมไม่มี แก่ท่านผู้ไม่มีกาลเวลา ท่านผู้สงสาร- คุณ สิ้นสัญญาณแล้ว ก้าวล่วงภัยท

เนื้อหานี้นำเสนอการสนทนาระหว่างสามเณรกับหัวหน้าโจรเมื่อเห็นถึงความจริงของชีวิตและการตัดสินใจบวชในพระพุทธศาสนา เรื่องราวเกี่ยวข้องกับการปล่อยบาปกรรมและความสำคัญของศิล ๑๐ ในการใช้ชีวิตที่ดีขึ้น. การที่โ

ประโยค- พระอัปปัปทุจฉาถอดแปล ภาค ๔- หน้าที่ 194 กีมือออาดกลั้นน้ำตาไว้ได้ เมื่อพระเถระเหล่านั้น คิดอยู่ว่า ' สามเณรถูกโจมตีตายแล้วหรือยังหนอ' ก็มิอุ้มงหน้า ได้- เพราะฉะนั้น เรายึดท่านแหละ จึงจักไป."

ในหน้าที่ 194 ของพระอัปปัปทุจฉา สามเณรเดินทางไปเยี่ยมภิกษุ 500 รูป และมีการสนทนาเกี่ยวกับความเชื่อมั่นในคุณธรรม หลังจากได้รับคำถามจากพระศาสดาเกี่ยวกับการเรียนรู้สามธรรมให้เข้าใจ ไม่มีผู้ใดเข้าไปในที่น

ประโยค - พระบรมไตรภูมิฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 195 ศรัทธา " ความตั้งอยู่ในศีลแล้วเป็นอยู่แม้วันเดียวในบัดนี้ ประเสริฐ กว่า การที่ท่านทำโจรรรรมตั้งอยู่ในศีลเป็นอยู่ ๑๐๐ ปี ดังนี้แล้ว เมื่อจะทรงสนอ

ในบทนี้เน้นถึงความสำคัญของการตั้งอยู่ในศีล แม้เพียงวันเดียว กว่าการเป็นโจร ๑๐๐ ปี พระคาถาที่กล่าวถึงเชิญชวนให้ศรัทธาต่อคุณค่าของการมีศีลและการทำความดี ในเวลาจบเทศนา คณะภิกขุ ๕๐๐ คนได้รับประโยชน์จากธรร

ประโยค- พระฐัมม์ทัศต์ฉากแปล ภาค ๔ หน้าที่ 196 ในระหว่างทาง แสดงธรรมแก่โจรเหล่านั้นเป็นผู้อพวกโจรจิตเล่มใส ปล่อยไปด้วยคำว่า " ท่านไม่พึงบอกความที่พวกผมอยู่ในที่นี้ใคร ๆ " เห็นมารดาบิดาเดินสวนทางมาที่กร

ในบทนี้แสดงถึงเหตุการณ์เมื่อพระภิกษุทำการสอนธรรมแก่โจร พร้อมการสนทนากับมารดาบิดาและความสำคัญของการมีศีล ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความประเสริฐของชีวิตผู้ปฏิบัติตามศีลแม้จะมีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว ความเข้าใจ

ประโยค -- พระจันทัปทุติฮากแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 197 ๑๐. เรื่องพระขนโกณฑัปฏิญญะ [๕๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนามีประทับอยู่ในพระอชทวัน ทรงปรารถนาพระขนโกณฑัปญะ ศรีพระธรรมเทสนานว่า " โย จิ วสุตติ ชิวา

ในเรื่องพระขนโกณฑัปฏิญญะ พระเถระได้ดั้นด้นมาเพื่อทูลพระศาสดา แต่ระหว่างทางได้遭遇โจร 500 คนที่ไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของท่าน จึงเอาห่อของวางลงบนศีรษะของพระเถระ เมื่อโจรตื่นขึ้นในเวลายามอรุณแล้วพบพระเถระแล

ปราชญ์- พระธรรมปาฏิพากย์แปล ภาค ๔- หน้าที่ 198 อุบาลท์ ฉันเป็นบรรพชน..." โจรเฝ่านั้นหมอบลงที่ใกล้พระเศรษให้พระเศรษออกโทษด้วยคำว่า "โปรดอดโทษเถิด ขอตรับ พวกกระผมได้สำคัญว่าเถิด" เมื่อหัวหน้าโจรออกว่า

ในพระธรรมปาฏิพากย์นี้เล่าถึงกรณีที่โจรออกบวชเพราะเห็นอนุภาพของพระเณร พระศาสดาทรงยืนยันว่าความเป็นอยู่ของผู้มีปัญญาแม้ว่าจะสั้นกว่าความเป็นอยู่ของผู้มีปัญญาน้อย แต่มีคุณค่ามากกว่า เพราะว่าความรู้และปัญ

ประโคม - พระอภิธรรมปฏิทูบฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 200 ๑๑. เรื่องพระสัปปะทาสแสดง [๔๘๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดามีประทับอยู่ในพระเวสน์ ทรงปรารภพระสัปปะทาสแสดงธรรมเทนานักธานว่า "โยจว สุตตะ ซีว" [พระส

เรื่องราวเกี่ยวกับพระศาสดาที่ประทับอยู่ในพระเวสน์และการแสดงธรรมโดยพระสัปปะทาสภายในบริบทที่บรรพชาผู้มีอายุเข้าใจว่าควรเปลี่ยนแปลงชีวิตตนเองเพื่อเข้าถึงธรรมสาสนา การสนทนาและการปฏิสัมพันธ์ระหว่างภิกขุและ

ประโยค๒ - พระธรรมปาฐิโมกข์ฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 201 ให้ผู้นั้นกัดตน. งูไม่ปรารถนาจะกัด. กิริยานั้นเอามือวางลงในมือแล้ว กี้นข้างในนั้นนั่ง. เปิดปากแล้วสอดนิ้วมือเข้าไป. ดูก็ไม่เกิดอาเจียน เธอดิคว่า

เนื้อหาในหน้าที่ 201 ของพระธรรมปาฐิโมกข์ได้กล่าวถึงวิธีการที่ผู้มีอายุต้องเผชิญกับอุปสรรคและความพิสูจน์ในชีวิต ผ่านสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับงูและการตั้งคำถามเกี่ยวกับการครองศีล. ผู้ที่มีประสบการณ์จะต้

ประโยค - พระธรรมปิฎกฤาษีแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 202 ปีติได้แล้ว เจริญวิปัสสนา บรรลุพระอรหัตพร้อมด้วยปฏิสมภิทา ทั้งหลาย จึงฉลองมีโกนเข้าไปท่ามกลางวิหาร ลำดับนั้น ภิกษุ ทั้งหลาย ถามว่า "ผู้มีอายุ ท่านไปไหน

บทนี้เสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการบรรลุพระอรหัตของภิกษุผู้หนึ่ง พร้อมการสนทนาระหว่างภิกษุเกี่ยวกับการกระทำของพระอรหัต โดยพระศาสดาตอบคำถามเกี่ยวกับเหตุผลที่ภิกษุไม่เลือกที่จะตายด้วยมือของตนเอง แสดงให้เห็นถ